| |
 |
Gods test?
Religie/Christendom
|
18 Maart 2010 | 00:21:52
|
Ik weet dat het weer laat is, maar ik wou mijn hart toch even luchten.
De laatste tijd is er weer zoveel gebeurd als je kijkt na de scheiding van m´n ouders die maar niet opschiet, op het gebied van vriendschap en het gebied van liefde. Weet je wat het domste is? Dat ik niks verkeerds heb gedaan en altijd eerlijk ben geweest, en zonder ergens tussen te gaan staan overal boze blikken krijg. Mijn ex weet niet of hij oooooit 'die ik hou van jou' gevoelens weer terug krijgt (de rest v/d gevoelens schijnen er namelijk nog wel te zijn), mijn ouders zien niet hoeveel ellende ze mij mee brengen, en van mijn so called friends heb ik deze week aardig wat messen van in de rug gekregen. En waarom allemaal? Wat heb ik ooit verkeerd gedaan dat ik telkens al die ellende krijg, en de rest in mijn omgeving maar last heeft van kleine dingen. Zoals ruzie met 't vriendje wat na een dag weer goed is, 1 slecht cijfer terwijl de rest prima is etc. En ja soms sta ik echt raar te kijken, niet zo zeer dat hun zich druk maken om zulke dingen, maar omdat ik wou dat ik mij alleen maar druk kon maken om zulke dingen!
Laatst las ik een verhaal over dat God mensen test door ze door een soort van hel te laten gaan, om te kijken of ze God genoeg eren om niet van zijn zijde af te wijken. Zelf vind ik dat ik voor een begin Christen al aardig mijn best doe, maar me met zoveel ellende me niet echt verder kan ontwikkelen hoe graag ik dat ook wil. Een avond rust zou al betekenen dat ik meer kan leren over God, door meer over de Heer te lezen e.d. En daar heb ik echt telkens contineu zin in, maar telkens komt er weer iets rots tussen dat ik nooit meer kan leren over het geloof. Als de Here mij aan het testen is, vind ik dat ik na 19 jaar toch wel bewezen heb dat ik mijn best doe? En zelfs nu ik een tijdje Wedergeboren ben vind ik dat ik mijn uiterste best doe om dingen te leren over het geloof, waar mijn eigen omgeving het niet eens over wil hebben. Heb ik niet al genoeg strijd gehad? Heb ik al niet genoeg bewezen dat ik een ware Dochter van God ben? Ik weet het echt niet meer.. Wel wou ik dat de pijn eens stopte en ik ook eens kreeg wat ik wou..En niet continue als enige in de omgeving te zijn die zoveel moet vechten, vechten tegen mezelf, de mensen die naast me staan, vechten tegen mijn verleden, mijn heden en mijn toekomst., Vechten om te laten zien dat ik het wel waard ben, vechten voor een Kind van God te zijn. Terwijl het de rest allemaal komt aanwaaien..
 |
|
|
|
|
Liefde overwint niet altijd.
Persoonlijk
|
16 Maart 2010 | 00:00:10
|
Liefde overwint.
Door liefde sta ik nog met beide voeten aan de grond, door de liefde die ik voor anderen heb. Maar wat liefde terug naar mij is bij de meesten al teveel gevraagd. Liefde overwint dus niet altijd. |
|
|
|
Never take someone for granted.
Relaties/Liefde
|
15 Maart 2010 | 23:46:37
|
Never take someone for granted.
Hold every person close to your heart,
because you might wake up one day and realize
that you've lost a diamond,
while you where to busy collecting stones..
I wanted to be his diamond, his diamond with a happy ending.. Will i be the diamond he lost, because he was to busy collecting stones?  |
|
|
|
If tomorrow never comes..
Relaties/Liefde
|
11 Maart 2010 | 00:17:56
|
If tomorrow never comes
Will he know how much I loved him?
Did I try in every way, to show him every day, that he's my only one
And if my time on earth were trough, he must face this world without me
Is the love I gave him in the past, gonna be enough to last
If tomorrow never comes.. |
|
|
|
Ik wil een jongen.
Relaties/Liefde
|
03 Maart 2010 | 00:18:05
|
Ik wil een jongen, die me zelfs mooi vind in een oud joggingspak.
Ik wil een jongen, die er alles aan zou doen om een lach op mijn gezicht te toveren.
Ik wil een jongen, die voor m´n deur staat als ik een hele dag mijn telefoon niet opneem.
Ik wil een jongen, die mijn minpunten schattig vind.
Ik wil een jongen, die trots is om mij te hebben.
Ik wil een jongen, die alles voor mij over heeft.
Ik wil een jongen, die voor mij vecht.
Ik wil een jongen..
Ik wil die ene jongen..
Die ene die veel van dit rijtje heeft, behalve het laatste..
De laatste totaal niet..
Ik wil hem terug, maar hij mij denk ik niet..
No one ever said it would be this hard. </3 |
|
|
|
Geesten, of de duivel?
Religie
|
01 Maart 2010 | 00:15:35
|
Er gebeuren de laatste tijd rare dingen. Deze rare dingen zijn allemaal gebasseerd op een ketting. Klinkt raar, i know.. Laat me je het verhaal vertellen.
Toen ik nog een relatie met hem had, kreeg ik een schitterend kettinkje. Een zilveren, met een klein kruisje eraan. Telkens wanneer ik deze ketting afdeed gebeurde er de raarste dingen. De radio die vanzelf aanspringt op een droevig nummer, mijn moeder haar domme halloweendorp die van zich zelf begon te draaien en geluid te geven zonder dat de schakelaar was aangeraakt, de voordeur die open slaat terwijl er geen wind op het moment lag, kleine bloedplasjes.. Je kan het zo gek nog niet bedenken. Het gebeurd echter alleen wanneer de ketting af is. Net alsof de ketting mijn bescherming is tegen het kwaad. Maar dat is nog niet alles.. Wanneer ik de ketting af heb begin ik me raar te gedragen. Ik voel me mezelf niet meer. Alsof het kwaad me dan in zijn macht heeft. Ik word gemeen en verlang naar het verkeerde. Zoals mijn vorige blogs, ik verlangde naar mijn vorige leven omdat een gevoel me wijs maakte dat ik daar hoorde. Terwijl ik dat gedeelte nooit en te nimmer meer wil mee maken, en ik was zo goed op weg naar het betere. Ik raakte het vertrouwen kwijt in mezelf, in anderen en in het geloof. Ik werd gemeen tegen de mensen waar ik veel om geef, en ik praatte weer met mensen waar ik al tijden niet meer mee sprak, omdat ik hun liever door redenen nooit meer zag. Vanavond deed ik na dagen de ketting weer om, en het was net alsof de knop 180 graden om draaide. Was net alsof ik toen pas besefte wat voor gigantische schade ik de laatste dagen heb aangericht.. Was ik misschien bezeten? of gewoon ongelofelijk de weg kwijt? Ik heb hem alleen maar verteld over de dingen die er gebeurde, niet over mijn gedrag. Straks is er iets goeds mis met me, en schrikt het hem af. Het liefst zou ik hem dit willen vertellen, omdat ik zo bang ben en niet weet wat ik moet doen. Hij weet er vast wel raad mee, maar wil hem er ook niet telkens mee lastig vallen. Wat ik zelf wel weet, is dat ik de ketting niet meer af zal doen! |
|
|
|
Messed up
Persoonlijk
|
21 Februari 2010 | 03:20:37
|
Ik zou niet weten op het moment waar ik moet beginnen met mijn verhaal. Er zijn verschillende dingen die op mijn hart liggen..
Zal eerst wel weer met mijn ouders beginnen.. De knoop is doorgehakt, ze gaan nu dus echt scheiden.. Nu is de vraag, waar ga ik heen? De 1 wil mij niet hebben, en de ander kan het financieel niet opbrengen. Mijn zwager is de tussenoplossing maar daar kan ik niet tijden blijven.. En op mezelf is niet echt een optie, met iemand zou al anders wezen. Maar ik ken niemand die er om staat te springen om met mij te gaan samenwonen. Echt rust krijg ik op het moment ook niet.. Wat zou ik een moord doen voor een dagje geen gezeik en gedoe.. En over familie gesproken.. Heb het lulligste berichtje ooit van m'n nicht gekregen.. Dat ze geen contact eerst wou en blabla.. Ofterwijl ik word boos aangekeken om mijn moeders fouten. Dat is toch zo oneerlijk!
Op het moment ben ik ook heel blij met een bepaald persoon.. Zij is echt mijn vriendin geworden, en daar ben ik zo blij mee. Wat een schat van een meid. Vrijdagavond heb ik heel mijn hart gelucht bij haar, en ze keek me niet dom aan en veroordeelde mij ook niet. Vandaag kreeg ik zomaar een roos van haar met een kaartje, een kaartje waarin stond; zomaar om je te laten weten dat ik aan je denk. Dat gaf me echt een super goed gevoel. Ik ben blij dat ik na al die jaren weer een leuke vriendin in m'n leven heb.
Over hem wou ik ook nog even mijn hart luchten.. Ik heb de laatste tijd het gevoel dat hij bij mij langs glipt, hij loopt op de weg die ik niet kan bewandelen, zo'n gevoel is het. En dat is een aardig naar gevoel.. Ik bedoel, hoe zou jij je voelen als degene waar je het meest van houdt en het meest voor over hebt op een afstand staat.. En na alles, mis ik hem zelfs nog meer.. Gek he.. Een knuffel met moeite, geen klein kusje meer op de wang of wat dan ook, en over mijn lieve prive tik op hyves word niks over gezegt.. Krijg er nu echt geen hoogte meer van. Zelf zeg ik dat als hij een ander wil, en denkt dat hij dan gelukkiger word, hij dat zeker moet doen. Maar mijn hart roept heel iets anders dan mijn hoofd. Het is gewoon zo fucked up. Waarom kan je niet gewoon bij diegene zijn waar je voor altijd bij wilt zijn? Waarom zo moeilijk allemaal?
Ook zit ik in de knoop met het geloof.. Normaal is het zo; Gaat het goed met mensen, vergeten ze te bidden, gaat het slecht kunnen ze de Heer ineens weer vinden. Nou bij mij is het dus juist andersom op het moment. Ik heb er moeite mee, ik weet niet wat ik moet doen. Ben geestelijk wat in de war, waardoor ik ook in de war raak van mijn geloof. En ik ken ook verder niemand die me weer op weg kan helpen, aangezien ik zelf niet eens weet hoe dat moet.
Zelf heb ik erg het gevoel dat ik de laatste tijd mezelf ook niet meer mag wezen. Alsof mensen me niet meer warderen om wie ik ben. Ik ben wie ik ben, en mensen horen mij te accepteren. Jammer genoeg zijn er maar heel weinig die dat voor 99,9% doen.. Weinig die het voor 50% doen, en veel die mij niet willen accepteren zoals ik ben. En dat doet me best wel zeer, omdat de negatieve kant groter is dan de positieve kant.. Net alsof ik zo'n slecht persoon ben.. Laat mij zijn wie ik ben, laat mij helpen wie ik wil helpen, laat mij dragen wat ik wil dragen, laat mij zeggen wat ik wil zeggen, laat mij staan waar ik wil staan, laat me lachen om waar ik om lachen wil, laat me huilen om waar ik om huilen will.. Laat mij toch zijn wie ik ben.
Life's a bitch. |
|
|
|
|
|
